Nastroje i charaktery

I gdy się postawimy w głębie psychiczną dziecka, staje się nam jasne, że te przejawy siły najeży rozumieć tylko w ten sposób, iż dziecko zdecydowało się w mniejszym lub większym stopniu na ostateczne przystosowanie się do chwili obecnej i do przyszłości. Związany z tym nastrój ogólny może je kierować w różne strony. Jeden typ nastroju przejawia się jako postawa optymizmu. Dziecko ma zadanie, że uda mu się rozwiązać stające przed nim zadana. Wówczas rozwinie w sobie rysy charakteru, właściwe człowiekowi. który uważa, że jego zadania życiowe dadzą się rozwiązać.

Rozwijają siew nim więc cechy takie jak odwaga, szczerość, poczucie odpowiedzialności, zapał do pracy itp. Przeciwieństwem tego nastroju jest nastrój pesymizmu. Gdy. pomyślimy o celu dziecka, które nie wierze w to, że zdoła sprostać swym zadaniom życiowym, wówczas możemy sobie wyobrazić, co się dzieje w jego duszy. Znajdziemy tam wahanie, nieśmiałość, skrytość, nieufność i te wszystkie rysy charakteru, którymi słaby stara się bronić.